Filosofie

STRDR. de doelgroep

 

In Nederland verblijven jaarlijks duizenden jongeren in ’gesloten setting’, d.w.z. jeugdzorg+ of jeugddetentie.

Met een plaatsing in een instelling, wordt een jongere voor onze maatschappij zo ook automatisch in het hokje van cliënt of delinquent geplaatst.

Het doel is, om ze met hulp, voor te bereiden op een betere toekomst en weer volwaardig meedoen in onze maatschappij.

Het leven is soms hard en voor sommigen harder dan anderen. Je verleden, met de omstandigheden, de keuzes die je hebt gemaakt en de gevolgen daarvan, kun je niet meer terug draaien. Hoe graag je dat ook zou willen… En als je goed met deze jongeren praat, willen ze eigenlijk allemaal hetzelfde. …

De pijn en het verdriet achter laten en een toekomst vinden met een beetje geluk…


Maar een 'verleden' hebben, zorgt er ook voor dat je kansen zijn verminderd.  Geen opleiding of VOG maakt meedoen in de maatschappij lastig.

De invloed van de straatcultuur

Jongeren zijn bezig met de overgang van kind naar volwassene, het vormen van een eigen identiteit is één van de belangrijkste ontwikkelingen tijdens de adolescentie en vormt een belangrijke basis voor een stabiele en evenwichtige persoonlijkheid (Erik Erikson, 1968).
Een goed beeld vormen van wie je bent en waar je voor staat, is lastig als je eigenlijk bezig bent met overleven van dag tot dag op straat.
Volgens Erikson heb je rolmodellen nodig voor die ontwikkeling. In je jeugd gaat dat onbewust, ouders of andere mensen in de omgeving zijn de eerste rolmodellen die je tegen komt, mensen waar je naar opkijkt, je kijkt wat ze doen en gaat dat vervolgens imiteren. Later in de ontwikkeling kijken jongeren naar mensen met een bepaalde sociale positie die zij ambiëren en zorgen die voor de invulling van die rol.

Veel van de jongeren waarmee wij werken voelen zich niet thuis in ’de maatschappij’, maar des te meer in de straatcultuur. Mede door de opkomst van (social) media wordt de straatcultuur snel verspreid en dat gaat hand in hand met de opkomst van rolmodellen uit die straatcultuur.
Deze jongeren identificeren zich niet zo zeer met ouders maar meer met andere jongeren op straat (of influencers of rappers) met ’status’. Je wil een strijder zijn en daar handel je naar.

Strijden voor jezelf en voor anderen


Waneer je gaat strijden voor jezelf verander je je visie van korte naar lange termijn. Je gaat nadenken over wie je eigenlijk bent en wilt zijn. Wat zijn jouw ambities en jouw dromen en wat heb je nodig om daar te komen?


Jij bent zelf verantwoordelijk voor jezelf, je gedachten, emoties en je daden.

De ervaringen die je hebt, heb je overleefd, dat geeft jou een keuze

Blijf je boos, bitter of verdrietig en trap je tegen alles en iedereen aan? Of zet je het om in kracht?


En als jij in staat bent om het om te zetten in kracht, ben je dan ook bereid om anderen te helpen?

STRDR.

COPYRIGHT © ALL RIGHTS RESERVED